Fethiye Akrostiş Şiiri ve Hikayesi:
Bu akrostiş şiirim, Mektuplardan İnciler kitabı şiir etkinliği bölümünde yer aldı. İlk halinde son dize, “Esenlikler dilerim” şeklindeydi. Bunun yerine farklı bir dize olsun istedim. Asistanım😀 Gemini’nin bulduğu seçenekler arasında en çok “Ebediyen seninleyim” dizesini beğendim.
Son yıllarda karavan, taşınma derken gezgin modunda olmuştuk. Mersin’de yaşarken Akdeniz iklimine ve coğrafyasına alıştık. Sadece binalar çok yüksekti. Köyden İndim Mersin’e romanımda Makbule diyordu ki: “Bu binaları yıkasak çeker mi?” 😀
Biz bunu deneyemedik ama Torosların en ucundaki geniş bir ovaya yayılan en fazla üçer katlı binaların olduğu; yan yana tarla, sera ve evlerin serpiştirildiği; köy ve şehrin bir arada hayat bulduğu bir yer bulduk. Yıllarca Muğla sınırlarında yaşadığımız için buradan her ayrıldığımızda; Muğla’nın kendine has yeşil ve mavisini özlediğimizi fark ettik. Bu anlamda da Fethiye bulunmaz nimet oldu.
Gezgin modundan köklenme moduna geçişimiz; “Ebediyen seninleyim” dizesiyle taçlanmış oldu.
Fethiye, tarihinde de yörüklerin yerleşmek için seçtiği; yerleşik hayata geçiş yaptığı bir yer olmuş. Tarihin tekerrürü mü; ya da tevafuk mu bilmem ama bu limanda olduğumuz için mutluyuz.