Kendini Var Eden Yolcu

Ruhsal Reçeteler: Kendini Var Eden Yolcu

İnsanoğlu bazen kendi yükleri yetmezmiş gibi, başkalarının görünmez gölgelerini ve miras kalan sorumlulukları da sırtında taşır. Oysa insan, kendi sınırlarını unutup başkalarını onarmaya çalıştıkça kendi kalbinin bahçesini kurutur. Gerçek özgürleşme; kendimize ait olmayanı bırakmak, ruhsal tortuları arındırmak ve sadece kendi tekamülümüze odaklanmaktır. Şifa; bedeni kilitleyen o sahte pelerinleri rüzgâra güvenle bırakıp, teslimiyetin o en yüksek frekansına ulaşmaktır.
Reçete:

Sınırları Korumak

“Hiçbir günahkâr, başkasının günahını yüklenmez.” (Fâtır, 18)

Düşünce: Başkalarının suçluluk duygularını “fedakârlık” adı altında taşımayı bırakıyorum. Herkesin ruhsal sorumluluğu kendine aittir.

Öz Sorumluluk

“Bilsin ki insan için kendi çalışmasından (çabasından) başka bir şey yoktur.” (Necm, 39)

Düşünce: Başkalarını kurtarma çabasıyla kendi özümden kaçmıyorum. Bugün enerjimi önce kendi kalbimi ve kendi “bahçemi” sulamaya ayırıyorum.

İçsel Arınma

“Kim arınırsa, ancak kendisi için arınmış olur.” (Fâtır, 18)

Düşünce: Ruhsal yükleri bırakmak, bedenimi ve zihnimi de özgürleştirir. Teslimiyet gösteriyorum; arındıkça içimdeki şifalı pınar tekrar akmaya başlıyor.​Not: Gerçek teslimiyet, omuzlarınızdaki sahte yükleri rüzgâra bırakabilmektir; çünkü bilirsiniz ki bedendeki tüm kilitleri çözen en büyük güç, gönülden gelen bu teslimiyettir.