Bir zamanlar, yemyeşil çayırlarda, bembeyaz tüyleriyle dikkat çeken sevimli bir kuzu yaşarmış. Adı Pamuk’muş. Pamuk, neşeli ve oyunbaz bir kuzu olsa da, bazen diğer kuzuların alaycı sözleriyle karşılaşmaktan üzüntü duyarmış.
Özellikle de iri yapılı, gür sesli Teke Kamil, sürekli Pamuk’un küçük ve narin olduğunu söyleyerek onu küçümsermiş. Pamuk, bu duruma çok içerlese de ne yapacağını bilemezmiş.
Bir gün, sürüye yeni bir misafir gelmiş: Minik Keçi Benek. Benek, çelimsiz bacakları ve meraklı gözleriyle hemen Pamuk’un dikkatini çekmiş. Diğer kuzular Benek’e tuhaf bakışlar atarken, Pamuk onunla tanışmak için sabırsızlanmış.
“Merhaba!” demiş Pamuk, Benek’in yanına yaklaşarak. “Benim adım Pamuk. Sen kimsin?”
Benek, çekingen bir şekilde başını kaldırmış. “Ben Benek. Yeni geldim.”
İkisi hemen kaynaşmışlar. Saatlerce birlikte oyun oynamış, çayırda koşturmuşlar. Pamuk, Benek’le vakit geçirdikçe kendisini daha iyi hissetmeye başlamış. Benek de Pamuk’un nazik ve anlayışlı tavırlarından çok etkilenmiş.
Ancak Teke Kamil’in rahatsız edici tavırları devam etmiş. Bir gün, Pamuk ve Benek birlikte ip atlarken, Teke Kamil ve arkadaşları yanlarına gelmişler.
“Bakın hele, bu küçükler ne yapıyor!” diye alay etmiş Teke Kamil. “Pamuk, sen zaten küçüksün, bir de bu minik keçiyle mi oynuyorsun? İkiniz de çok zayıfsınız!”
Pamuk’un kalbi kırılmış, gözleri dolmuş. Benek ise şaşkınlıkla Teke Kamil’e bakmış. Ama bu sefer, Benek sessiz kalmamış.
“Zayıf olmak kötü bir şey değil ki!” demiş cesurca. “Önemli olan ne kadar güçlü olduğumuz değil, ne kadar iyi arkadaşlar olduğumuz!”
Teke Kamil ve arkadaşları şaşkınlıkla birbirlerine bakmışlar. Böyle bir cevap beklemiyorlarmış.
Benek’in bu sözleri, Pamuk’a da cesaret vermiş.
“Evet, Benek haklı!” demiş Pamuk, sesini yükselterek. “Bizim ne kadar büyük ya da güçlü olduğumuz değil, kalbimizin ne kadar iyi olduğu önemli! Siz bizi rahat bırakın!”
Teke Kamil, Benek ve Pamuk’un kararlı duruşu karşısında ne diyeceğini bilememiş. Yüzleri kızarmış ve yavaşça oradan uzaklaşmışlar.
O günden sonra, Teke Kamil ve arkadaşları Pamuk ve Benek’e bir daha kolay kolay ilişememişler. Pamuk ve Benek’in dostluğu daha da güçlenmiş. Birlikte çok güzel vakit geçirmişler ve birbirlerine her zaman destek olmuşlar.
Bu masal bize ne anlatıyor?
