Gezen Kitap

Geçenlerde, editörümün yazmış olduğu kitabına sahaftan ulaşmıştım. “Okuruma sevgilerimle” şeklinde imzalamış. Bir isim yazmadığından, imzalı olarak satıldığını düşünmüştüm… Editörüme kitabı aldığımı haber verdiğimde üzülerek  ” Beğenmemişler demek ki…” dedi. Kitabı iyiydi oysa… Bu şekilde bakmamalı…

Bir kitap okunduktan sonra sadece kitaplığı süslüyor. Başucu kitapları olarak seçtiklerimiz dışında çoğunu okumuyoruz. Okunacak o kadar kitap var ki; zaten geri dönüp okuyamıyoruz… Kitaplıkta olmaları içimizi ısıtıyor sadece… Kitaplar elden ele gezmeli; ayrılamıyorsak da gezip gezip yerine dönmeli diye düşünürüm … Tabii bunun için de okumak için alan kişilerin kitaba iyi bakması ve geri vermeyi unutmaması gerekli… 

Bu konuda bir kaç yaşanmışlığım var da onun için söyledim:

Bir zamanlar bir arkadaşıma okuması için kitap verdim. Geri vermeyi unuttu. Oysa o kitap tekrar dönüp okuyabileceğim bir kitaptı. Geri istemedim; hediye ettiğimi sanmış olabilirdi ya da insanlık hali unutmuş da olabilirdi …

Yine zamanın birinde, bir kitabı okuduktan sonra çalışma arkadaşıma verdim. Ona da okuduktan sonra bir arkadaşına vermesini ve kitabın elden ele gezmesini istediğimi söyledim. Kitap ne yazık ki fazla gezemeden birinin kütüphanesinde takıldı kaldı… Benden çıkmıştı artık. Müdahale etmek istemedim belki de okuyacak insan bulamamış olabilirdi de …

Başka bir zamanda, bir başka kitabı okuduktan sonra arkadaki boş sayfaya adımı soyadımı yazdım. İsteğim her okuyanın adını soyadını yazarak bana geri vermesiydi. Böylece elden ele dolaşmasını sağlayacaktım. Kitap ilk verdiğim kişiden geri gelmedi. Artık pes ettim ve ardına da düşmedim…

Amacım, kitapları daha çok kişinin okumasıydı. Sanırım hata yaptım. Kitapları her verdiğimde ben de bir kitap istemeliydim. Galiba bizde okumaktan çok; sahip olmak önemli… Vermekten çok almak önemli… Ya da içimi en rahatlatanı (zira kimseyi zan altında bırakmak istemem) : Unutkan bir milletiz. Yoğun koşturmacanın içinde unutuyoruz ya da erteliyoruz… Ertelemek evettt buldummm. Erteliyoruz vesselammm…

Penceremden İnciler kitabım basılıp bana ait olan elli adedi geldiğinde, hepsini sevdiklerimden ulaşabildiklerime hediye ettim. Basılalı iki yılı geçti. İlk başlarda çok heyecanlıydım. Okusunlar ve yorum yapsınlar istiyordum. Onun öyle olmadığını öğrendim. Hemen okunamıyormuş meğerse… Eldeki kitabın bitmesi lazım ya da her kitabın bir okunma zamanı var… Yani kitap elinde bile olsa zamanı gelmediyse okunamıyor… Bazen bende de aynısı oluyor…

Kitapları daha çok kişinin okumasını istiyorsak kütüphanelere bağışlayabiliriz, ama kaç kişi kütüphaneye gidip kitap okuyor; bunu da sorgulamak gerekli… Hele bir de internet çağında olduğumuzu düşünürsek…

Sahaflar da bir seçenek olabilir… Üstelik basımı tekrarlanmayan kitaplar için de güzel bir hizmet olabilir; bir önceki yazımda olduğu gibi…

Hediye ettiğim sevdiklerime, kitabımdan birer adet alıp sevdiklerinize hediye edin desem ayıp olur mu acaba? ? …

Henüz stoklarda varken…

Tükenirse de sahaflara gönül rahatlığıyla verin ki; hem okuyamayanlar okusun hem sahaflar da kazansın… Kazansınlar ki bu güzel hizmet devam etsin…

Penceremden İnciler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir