Bir zamanlar, sınıfa girdiğinde sadece bir dersi değil, adeta baharı da beraberinde getiren bir öğretmenimiz vardı. Asıl branşı Türkçe olsa da, müfredatımızdaki Ahlak dersini büyük bir sorumlulukla üstlenmişti. İşin doğrusu, onun öğrettiklerine bugünün mesafesinden baktığımda; sadece kitaplardaki satırlardan ibaret olmadığını görüyorum. O, bize “hayatın kendisiyle kurulan en anlamlı cümlelerini” nezaketiyle, sevgi dolu bakışlarıyla ve o hiç eksilmeyen gülümsemesiyle öğretmişti.
Yıllar geçse de, onun o sınıftaki vakur ama içten duruşu, öğrencisine duyduğu o derin şefkatli bakışlar hafızamda hâlâ taptaze. Bir insanın bir başkasına bırakabileceği en büyük mirasın, öğretilenlerden ziyade, yaşatılan o “insani sıcaklık” olduğunu ondan öğrendik. Bugün, onun hatırasını yâd ederken, sadece bir öğretmeni değil, hayatımızın en duru, en içten hatıralarından birini kucaklıyoruz.
O, bizlere sadece bir dilin kurallarını değil, o dilin üzerine kurulacak olan erdemin ve sevginin ruhunu miras bırakmıştı. İnsan, karşılaştığı güzelliği yaşama kattığı sürece, ona dokunanlarla bağını hep korurmuş. Şimdi bizler, onun o bakışlarındaki nezaketle birine el uzattığımızda, dürüstlükle bir söz verdiğimizde, onun hatırasının da kalplerimizde yaşamaya devam ettiğini görüyoruz.
Reçete: Ruhun Tekâmülü
Ait Olma Bilinci
“Şüphesiz biz Allah’a aidiz ve şüphesiz O’na döneceğiz.” (Bakara, 156)
Düşünce: Sevdiğimiz bir öğretmenin vefatı, bir son değil; bir emanetin asıl sahibine iadesidir. Bu bilinç, kederi sükûnete dönüştürür; çünkü biliyoruz ki, o güzel ahlaklı insan asıl vatanına dönmüştür.
İzleri Sürdürme
“…Şüphesiz güzel işler yapanların mükâfatı zayi olmaz.” (Hûd, 115)
Düşünce: Bir öğretmenin kürsüsünden ayrılması, aslında öğrettiklerinin öğrencilerin hayatında bir hayat dersine dönüşmesi vaktidir. Vefa, sadece anmak değil, onun ektiği iyilik ve nezaket tohumlarını kendi yaşamımızda yeşertmektir.
Hatırayı Yaşatmak
“…Kim Allah’a iman ederse, O, onun kalbine hidayet eder…” (Tegâbün, 11)
Düşünce: Onun bizlere emanet ettiği o erdemli duruşu hayata tatbik etmek, o güzel gülümsemesini hatırlayarak yaşamak; ona sunabileceğimiz en içten ve sahici selamdır.
Not: Öğretmenimizin bizde bıraktığı bu güzel izler, onun hatırası için ebedi bir hayır kapısı olsun. Üzerimizde emeği olan, yolu sevgiyle, güzel ahlakla ve nezaketle geçen tüm değerlerimizi rahmetle ve saygıyla anıyoruz. Allah’ın selamı, rahmeti ve mağfireti, öğretmenimizin ve tüm ölmüşlerimizin üzerine olsun.