Bir Yolculuk Öyküsü

Evden çıktık yola,cennetin oradaki balkabağına uğradık.
Yeni yakmışlar buyurun hoşgeldiniz dediler
Pencereden baktık,selam verdik sağa sola.
Fotoğrafını da çektik solun,
bir de sağın…                                                      Sonra da selam söyledik ortak tanıdıklara…

 

Bulamayınca eksik ,dedik ceviz de olsun kahvaltıda sonra ve çıktık yola
Jeotermal’i selamladık, ne güzel çevre dostu,temiz, yenilenebilir enerji kaynağı dedik. Bir de ” Acaba kurutur mu etrafındaki ağaçları” diye de düşünmeden edemedik.
Geldik Şehzadelerin şehrindeki evimize.Pencerenin arkasındaki kuşlar belli oluyor mu?
Biraz önce burdaydılar,kuşlar biraz ürkek.
Bu da meşhur çınar;yıllara meydan okuyan
İşte istasyon,o da yıllara meydan okuyan,
istasyonun bahçesi
Burası da salonu
Kapı ve pencereleri de heybetli,
Bilet gişeleri,
Nostaljik telefon,yine pencere biraz dar ama farklı bakan ,kırmızı ve lacivert simgesi,bir de dilek kutusu,
İnsanlığın en doğal hakkı…
Ne dilekler dilendi kim bilir?
Kapı açık buyurun girin içeri ya da çıkın dışarı
Zaman önemli,kaçırmamak gerek treni
Beklemeye değdi
Buluştuk trenle nihayet ama elektrikli
Bu da görevlisi
Çoluk çocuk,genç,yaşlı doluştuk
İçi de pek geniş,koltukları rahat
Sadece yoldaki bir durak…
”Tapduk’un tapısında
Kul olduk kapısında
Yûnus miskin çiğ idik
Piştik elhamdülillah”
Yolculuk ve durak deyince Yunus Emre’yi anmak gerek.
Yol boyu,Şehzadelerin bağları.
Kenarda su kanalları,eski arıkların moderni ve alabildiğince uzanan bağları,üzümü dünyanın birincisi.
Geldik Ege’nin incisine,selam verdik denize,gemiye
Toprağa,yeşile de.
Biraz gezi,biraz mola.Kemeraltı Camii’nin karşısında yeri.Duvar yazıları önemli.
Hintli iş adamı yatırımcı, yardımsever ,Ratan Naval Tata demiş.
Ve kahve,desenler laleli
Yine çiçekler,kahvecinin olmazsa olmazı
Tam karşıda,şadırvanın orda,turşucunun solunda.
Bir de hünnap,önemli ve de lezzetli
Kuru patlıcan yapmalı,ekşili,sarmısaklı,yanında da biberi

                                                            Dönüş vakti…insanlar yabancı

… baba ve çocuğu,ellerde paketler …    Ve de tren,sabırla bekleyen…

Dönüş yine Şehzadelerin Şehrine…

Trenle buluştuk artık bırakmamak gerek….

Bir de , vesile olduğu yolculuğa, trene de  teşekkür etmeli…
Penceremden İnciler

3 thoughts on “Bir Yolculuk Öyküsü

  1. şiirsenaristi says:

    Çok güzeldi elinize yüreğinize sağlık.birlikte geziyormuş gibi hissettim?istediğiniz şiirimi ismimle paylaşabilirsiniz.seçim sizin olsun.sevgiler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir