Kenan Evren’in adı, 12 Eylül darbesinin ardından kurulan rejim döneminde ve sonrasında (devlet başkanı ve cumhurbaşkanlığı yıllarında) ülkenin dört bir yanında olduğu gibi Marmaris’te de pek çok sokak, cadde, park ve okula adeta “olağan bir yetki ve güç gösterisiyle“ verilmişti.
Yıllar geçip siyasi iklim yumuşadıkça, darbenin toplumsal hafızadaki yaraları ve eleştirileri daha yüksek sesle dile getirilmeye başlandı. Marmaris’te de (özellikle 2009’dan itibaren cadde ve parklarla başlayıp 2014 yılında velilerin başvuruları ve resmi kararlarla okullarda da devam eden süreçte) bu isimler birer birer kaldırıldı. Kenan Evren o sırada hayattaydı (2015 yılında vefat etti) ve kendi adının kendi elleriyle açılışı yapılan ya da adına düzenlenen yerlerden halkın talebi ve resmi kararlarla silindiğini bizzat yaşayarak görmüş oldu.
Bir masal sözü vardır ya hani ” Padişahım çok yaşa!” diye… Zamanın da ona da çok dendi.
İşte o masalın sonunda düşen üç elma var ya; belki de bu acı sonu tamamlayan payı üstlenmiştir: Biri kibre, biri hırsa, diğeri de kudret tutkusuna pay edilmiştir…
