Bööörek

Büyük oğlum küçükken böreğe ‘bördek’ derdi. Bense daha önceleri ‘bööörek’ derdim uzatarak. Amatör tiyatro çalışırken, öğretmenimin katkısıyla düzelttim. Şimdi ‘börek’ diyorum uzatmadan. Eşim ‘bööörek’ der. Ege’nin incisi şivesinden olsa gerek. Börek, bana diksiyonu çağrıştırdı. Aklıma başka sözcükler de geldi. En çok ‘elbise’ derken zorlanırdım mesela ‘eeelbise’ oysa ‘e’ uzatılmayacak. Eğitimci eğitiminde hazırladığımız sunumları sunarken, önce olumlu sonra da olumsuz eleştirileri yapardık format gereği. Bana olumsuz eleştiri ‘eeelbise’ diksiyonumdan olmuştu. Yılların alışkanlığını kolay olmadı düzeltmek. Bir de ‘haaayır’ değil ‘hayır’, ‘yaaarın’ değil ‘yarın’,  ‘kağıt’ değil ‘kaat’ olacak. ‘ğ’ söylenmeyecek, yutulacak. ‘Yapacağım’ değil ‘yapıcam’ şeklinde olacak konuşma dilinde. Türkçe yazıldığı gibi okunur diye öğrenmiştik öğretmenim. Tiyatrocular mı icat etmiş bilmem ama diksiyon dili biraz farklı oluşmuş; güzelce.
Böreği unuttum. Neyse ki fırında değil yanmadı, kondu tabağa. Annelerimiz bilir tarifini. En iyisi onlara sormalı. Bizim ki tembel işi; hazır yufkadan. İşi ehline bırakmalı. Afiyet olsun.

Penceremden İnciler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir